Διοτίμα > Νέα > Νέα > ΔΤ | Έρευνα | Προσβασιμότητα στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Έμφυλης Βίας

ΔΤ | Έρευνα | Προσβασιμότητα στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Έμφυλης Βίας

Author:
admin
Posted in:
Νέα
Comments:
Δεν υπάρχουν Σχόλια

«Προσφύγισσες στον  Έβρο χρειάζεται να διανύσουν  απόσταση μιάμισης ώρας για να καταγγείλουν περιστατικά έμφυλης βίας εις βάρος τους. Επιζώσες ενδοοικογενειακής βίας στη Μόρια, οι οποίες αν και τολμούν να καταγγείλουν, βλέπουν τους κακοποιητές τους ελεύθερους, εξαιτίας μεγάλων καθυστερήσεων στην απόκριση της δικαιοσύνης. Προσφύγισσες «εξαιρούνται» από τη δωρεάν δημόσια νομική βοήθεια, γιατί δεν μπορούν να αποδείξουν ότι είναι άπορες! Πρόσφυγες επιζώντες δεν μπορούν να λάβουν υποστήριξη γιατί δεν υπάρχουν εξειδικευμένοι φορείς για άνδρες που υφίστανται έμφυλη βία. Επιζώντες και επιζώσες καλούνται να εκθέσουν το βίωμα και τις ανάγκες τους για υποστήριξη σε υπηρεσίες που δεν διαθέτουν διερμηνεία, διαδικασία που εντείνει το αίσθημα απελπισίας και λειτουργεί αποθαρρυντικά στην αναζήτηση βοήθειας» αναφέρεται στην έκθεση.

«Η προσβασιμότητα των προσφυγισσών/προσφύγων στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης  της Έμφυλης Βίας, αν και έχει σημειώσει πρόοδο απαιτεί ενίσχυση, μιας και διαπιστώνονται κρίσιμα κενά στο σύστημα απόκρισης», αναφέρουν τα αποτελέσματα νέας έρευνας που παρουσιάζει το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα». 

Η έρευνα διεξήχθη με την υποστήριξη της UNICEF και τη χρηματοδότηση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, το 2018.  Διαβάστε παρακάτω όλο το Δελτίο Τύπου για τη νέα έρευνα του Κέντρου Διοτίμα:

Το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα» παρουσιάζει Έκθεση με τα βασικά ευρήματα της «Έρευνας πεδίου για την προσβασιμότητα στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης της Έμφυλης Βίας από τον Προσφυγικό και Μεταναστευτικό Πληθυσμό (Κορίτσια, Αγόρια, Γυναίκες, Άνδρες) στην Ελλάδα».

Η έρευνα αυτή εξετάζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί, καθώς και τα υφιστάμενα κενά, στο σύστημα απόκρισης στην έμφυλη βία, μελετώντας τη διαθεσιμότητα, προσβασιμότητα και ποιότητα των Υπηρεσιών Αντιμετώπισης Έμφυλης Βίας, που παρέχονται τόσο από δημόσιες υπηρεσίες, όσο και από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, τρία  χρόνια  μετά, την πρωτοφανή σε αριθμό, είσοδο  αιτούντων/αιτουσών  άσυλο, γεγονός  που δημιούργησε αυξημένη πίεση απόκρισης, αλλά και νέες, προκλήσεις στις υφιστάμενες δημόσιες υπηρεσίες υποστήριξης γυναικών και κοριτσιών που έχουν υποστεί έμφυλη βία.

Βασικά  αποτελέσματα

Στην έρευνα αυτή διαπιστώνεται ότι οι Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Έμφυλης Βίας που λειτουργούν σε όλη την επικράτεια, έχουν σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο κατά την περίοδο 2016-2018. Για παράδειγμα: ένας μεγάλος αριθμός επιζωσών έχει λάβει υποστήριξη από τις δημόσιες  υπηρεσίες, καθώς και από  Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις· η ικανότητα του δημόσιου συστήματος απόκρισης, που απευθύνεται σε επιζώσες προσφύγισσες, ενισχύθηκε με την εξειδικευμένη εκπαίδευση του προσωπικού · αυξήθηκε η διαθεσιμότητα διερμηνείας στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Έμφυλης Βίας· ο εθνικός οργανισμός δημόσιας υγείας  ΚΕΕΛΠΝΟ/ΕΟΔΥ ανέλαβε την (ιατρική) διαχείριση των περιστατικών έμφυλης βίας στα camps και τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης· υιοθετήθηκε αφενός ένα πρωτόκολλο συντονισμού μεταξύ των δημοσίων φορέων και αφετέρου ένα ιατρικό πρωτόκολλο για τη διαχείριση περιστατικών έμφυλης βίας, από τα δημόσια νοσοκομεία.

Παρόλο που υπήρξε αξιοσημείωτη πρόοδος τη δεδομένη χρονική περίοδο, στην έρευνα διαπιστώθηκε ότι εξακολουθούν (2018) να υπάρχουν κρίσιμα κενά στο σύστημα απόκρισης. Συγκεκριμένα: έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού για τη διαχείριση περιστατικών έμφυλης βίας στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης· περιορισμένη παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών νομικής βοήθειας· περιορισμένη δυνατότητα διερμηνείας σε βασικές υπηρεσίες όπως: νοσοκομεία, αστυνομία, δικαστήρια, Συμβουλευτικά Κέντρα και Ξενώνες, Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης· περιορισμένη δυνατότητα διαχείρισης περιστατικών έκτακτης ανάγκης, σε εικοσιτετράωρη, εβδομαδιαία βάση· δυσκολίες στην παροχή ασφαλούς στέγασης για την άμεση απομάκρυνση και προστασία των θυμάτων· σημαντικά κενά στις υπηρεσίες για την προστασία των επιζώντων παιδιών και ανδρών· μικρής εμβέλειας προγράμματα και δράσεις υποστήριξης της ένταξης.

Προτάσεις πολιτικής

Στην έκθεση υπογραμμίζεται: η ανάγκη για αναβάθμιση του συστήματος απόκρισης, ιδιαίτερα όσον αφορά στην συμπερίληψη παιδιών και ανδρών επιζώντων έμφυλης βίας· η διασφάλιση της πολιτισμικής διαφοροποίησης των παρεχόμενων υπηρεσιών,  ώστε να εξασφαλιστεί η ισότιμη υποστήριξη των επιζώντων/επιζωσών· η διαμόρφωση υπηρεσιών που θα τοποθετούν στο επίκεντρο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων που επέζησαν έμφυλης βίας και θα είναι πλήρως διαθέσιμες και προσβάσιμες στο μεταναστευτικό και προσφυγικό πληθυσμό.

«Πολλές φορές παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι κολλάνε, δεν πηγαίνουν στις υπηρεσίες για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη διερμηνεία» αναφέρει επαγγελματίας.

Στις πρόσθετες συστάσεις περιλαμβάνονται: η ενίσχυση των μηχανισμών εντοπισμού περιστατικών έμφυλης βίας σε όλα τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης, με εξειδικευμένο προσωπικό, με απρόσκοπτη διασύνδεση με τις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και κοινά αποδεκτές και λειτουργικές διαδικασίες παραπομπών· η παροχή υπηρεσιών διερμηνείας σε όλους τους δημόσιους ξενώνες και τη γραμμή 15900· η διάχυση κατευθυντήριων γραμμών προς τις αστυνομικές υπηρεσίες σχετικά με τους νόμους και τα μέτρα της πολιτείας για τη διαχείριση των περιστατικών έμφυλης βίας, ιδίως στον προσφυγικό και μεταναστευτικό πληθυσμό· η εξασφάλιση ασφαλούς στέγασης για άτομα που επέζησαν έμφυλης βίας· η προώθηση στοχευμένων προγραμμάτων αποκατάστασης και ένταξης τους· η παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών για άνδρες και LGBTQ άτομα, που έχουν υποστεί έμφυλη βία.

DOWNLOAD FINAL REPORT_GR

DOWNLOAD FINAL REPORT_ENG

DOWNLOAD EXECUTIVE SUMMARY_GR

DOWNLOAD EXECUTIVE SUMMARY_ENG