89 οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, μεταξύ των οποίων και και το Κέντρο Διοτίμα, και οργανισμοί και 1172 ανάπηροι καλλιτέχνες, επαγγελματίες του πολιτισμού, μέλη του Δικτύου Άρση (Ελλάδα) και του Ευρωπαϊκού Δικτύου ADICLUS ενώνουν τη φωνή τους στο πλαίσιο της διαβούλευσης για την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (Α.Σ.Π.Τ.). Διαβάστε παρακάτω το κείμενο:
Η ίδρυση της Α.Σ.Π.Τ. οφείλει να διέπεται από το νομικό πλαίσιο που ορίζεται για τη αναπηρία και τη συμπερίληψη στα ελληνικά ΑΕΙ και παράλληλα αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα να ευθυγραμμιστεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία επί του θέματος. Ως επαγγελματίες με διεθνή εμπειρία, τονίζουμε ότι ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα στον 21ο αιώνα κρίνεται από το επίπεδο της συμπερίληψης και της προσβασιμότητάς του.
Βασικές Διεκδικήσεις
1. Νομοθετική διασφάλιση και κατάργηση διακρίσεων:
Το ιδρυτικό νομοσχέδιο της Α.Σ.Π.Τ. οφείλει να ενσωματώσει ρητά την απαγόρευση διακρίσεων λόγω αναπηρίας. Δεδομένου ότι η Α.Σ.Π.Τ. θα λειτουργήσει ως ΑΕΙ υπό τον Ν. 4957/2022, απαιτούμε την οριστική κατάργηση κάθε αναφοράς του ορους της «αρτιμέλειας» ως προϋπόθεση εισαγωγής. Η αξιολόγηση πρέπει να αφορά αποκλειστικά την καλλιτεχνική επάρκεια· απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμόρφωση της χώρας με τις συνταγματικές επιταγές περί ισότητας και επαγγελματικής ένταξης των ΑμεΑ.
2. Κτηριακή προσβασιμότητα:
Ζητούμε οι νέες εγκαταστάσεις της Α.Σ.Π.Τ. να αποτελέσουν πρότυπο προσβασιμότητας στην Ευρώπη. Αυτό περιλαμβάνει πλήρη αυτόνομη πρόσβαση όχι μόνο στις αίθουσες διδασκαλίας, αλλά και στις σκηνές, τα παρασκήνια, τα αποδυτήρια και τους χώρους τεχνικής υποστήριξης, διασφαλίζοντας την ισότιμη συμμετοχή ανάπηρων φοιτητών και καθηγητών.
3. Πρόγραμμα σπουδών με βάση τη συμπερίληψη:
Είναι αναγκαίο το εκπαιδευτικό υλικό και οι μέθοδοι διδασκαλίας να είναι συμβατές με την έννοια της προσβασιμότητας (π.χ. ακουστική περιγραφή, διερμηνεία, νοηματικής γλώσσας όπου απαιτείται κ.ά.). Προϋπόθεση αποτελεί η επιμόρφωση των καθηγητών στο ειδικό αυτό θέμα.
4. Επιμόρφωση καθηγητών:
Υποχρεωτική εκπαίδευση του διδακτικού προσωπικού της Α.Σ.Π.Τ. Οι καθηγητές πρέπει να αποκτήσουν τη γνώση μέσω συνεργασίας με εξειδικευμένους και έμπειρους καλλιτέχνες στο συγκεκριμένο αντικείμενο, ώστε να είναι σε θέση να διδάσκουν σε μικτά τμήματα.
5. Θεσμική συνεργασία και εποπτεία:
Η δημιουργία μιας επιτροπής στα πρότυπα της Μονάδας Ισότιμης Πρόσβασης των Πανεπιστημίων, θα μπορεί να εξασφαλίζει και να αναθεωρεί τον τρόπο συμπερίληψης και προσβασιμότητας και να προάγει την καλλιτεχνική πράξη.
● Σύνθεση: Συμμετοχή καλλιτεχνών με και χωρίς αναπηρία, εμπειρογνωμόνων προσβασιμότητας και εκπροσώπων της ακαδημαϊκής κοινότητας.
● Ρόλος: Επίβλεψη της μετάβασης στο νέο συμπεριληπτικό μοντέλο, επίλυση πρακτικών προβλημάτων (π.χ. προσαρμογή εξετάσεων, ανάγκες προσβασιμότητας) και διασφάλιση ότι η φωνή της κοινότητας ακούγεται σε κάθε στάδιο λήψης αποφάσεων.
6. Διεθνής εναρμόνιση:
Η πρόσφατη ευρωπαϊκή έρευνα Learning to Change έχει αναδείξει την ανάγκη για προσβάσιμη καλλιτεχνική εκπαίδευση ως θεμελιώδες δικαίωμα κι απαραίτητη προϋπόθεση για το μεταβαλλόμενο πολιτιστικό πεδίο. Η Ελλάδα οφείλει να πάψει να αποτελεί εξαίρεση αποκλεισμού στον ευρωπαϊκό χάρτη.
Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να νομοθετήσει με θάρρος και δικαιοσύνη.
Η Α.Σ.Π.Τ. οφείλει να είναι μια σχολή με σαφή πρόβλεψη για τα άτομα με αναπηρία, διασφαλίζοντας την ισόνομη παρουσία τους στο πολιτιστικό τοπίο της χώρας, που θα σέβεται και θα συνάδει με τη φράση των ανάπηρων καλλιτεχνών: «Τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς».
Οι ως άνωθι θέσεις θα συμβάλουν καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός συμπεριληπτικού εκπαιδευτικού πλαισίου και, συνεπώς, ενός συμπεριληπτικού επαγγελματικού πεδίου που θα εγγυάται την ισότιμη καλλιτεχνική δημιουργία για όλους.
